sis

ne zaman böyle olsa midem ağzımdan çıkacak gibi oluyor.midemdekilerle  birlikte aklımı, kalbimi de kusmak istiyorum.kendinden nasıl arınabilir insan,kendinden nasıl kurtulabilir?kesin bir biçimde kendimden kurtulmanın yolunu bulmam için bana yardım et,bunu sadece senden istiyorum,bu satırlarda gezinen bir çift gözün sahibinden,şimdi burada sen ve ben varız,yardım edecek misin bana?yok sayarak yaşayabilir misin?.tek ihtiyacım olan doğru kelimeleri bulmak.

istediğim renkli bir hayat değil su gibi doğal, şeffaf , dümdüz yaşamak.elimdeki ekmeği ikiye bölebilirim.benimle kuru ekmeği paylaşmak ister misin?ama iyi düşün kuru bir ekmekten başka paylaşacak hiç bir şeyim yok.yüreğim var kimsenin el değmediği keşfedilmemiş bir yanım var, kendimin bile bilmediği.bulunmayı bekleyen,küf tutmadan iyice,bir parça kuru ekmeğe karşılık beni anlamak ister misin?aç olduğumu unutmamak şartıyla,doğru kelimelere aç olduğumu unutmamalısın,belki de seni yaralayacağım,dümdüz bir hayat isterken ben,karmakarışık bir hayatın tam ortasında da bulabilirsin beni,varlığını hissediyorum,bir gün bir yerde bana sihirli  kelimeleri armağan edeceğin günü bekliyorum,inanıyorum buna.

bu sessizliği kim bıraktı buraya.

sisleri kaldır.üşüyorum.çok bekletme beni,geç kalırsan burada olmayabilirim.