bir şey var içimde, emin olduğum. .burdayım derken yerimi belli etmeye çalışırken sana, tam olarak burdayım derken,tüm eksikliğimin sebebini sana bağlarken huysuz çocuklar gibi kavga çıkarttığımı düşünürsün.kalabalığın içinde bir hayalet gibi,içimde, o en derin yerimde mühim bir şeyi kaybetmiş gibi! ama izah edemem ki !kaçınılmaz deliliklerim var. gördüğüm aynada seyirci kalıyorum kendime, aynaya baktıkça pencere açılır önüme işte o an kendi yalnızlığımı seyretmeye koyulurum,gördüğüm şey,benden kopan beni terk eden hiç bir şeyin geri gelemeyeceğini işaret eder.ölümle yüzleşmek gibi kendimle yüzleşmek.hayatın anlamsızlığı anlamlı geldiği bir kaç dakikanın dışındaki tüm anlar değil midir?yaşamaya çalışırken çarpışmak seninle!
tüm yaşananları unut şimdi!!!
ayağa kalkmalısın.eline bir kibrit al,çak,mumu yak.mum kokusu odaya boşalsın.az sonra çekip gideceksin biliyorum.,giderken ılık ılık dağıl beynimde.ama sakın kırmızı şişeye dokunma! bu saatten sonra zorlama beni,beni bilirsin,öyleyse eğer tek kelime etmeden terk et beni!düşün şimdi benim yerimdesin,yaşadıklarımdasın,bensin şimdi!bu cümleyi şimdi hemen gözünü kapatarak tekrar et!
emin olduğun şeye sımsıkı sarılırken, kuşku duyduğun her şeyi elinin tersiyle itmediğin sürece hiçbir yere varamıyorsun. ya inandığına sarılacaksın ya da inanmayı hiç düşünmeden kuşkuyla yaşayacaksın.
YanıtlaSilbir yoldan gitmeyi seçmiş olan kişi onun getireceklerini de seçmiş olur.peki siz hangi yola girmeyi seçerdiniz adsız?
YanıtlaSil